Prace interwencyjne

poniedziałek, 18.02.2008 13:42

Prace interwencyjne

1. Definicja

Prace interwencyjne oznaczają zatrudnienie przez pracodawcę skierowanego bezrobotnego, w wyniku umowy zawartej z Powiatowym Urzędem Pracy i mają na celu wsparcie osób będących w szczególnej sytuacji na rynku pracy.

Urząd zwraca pracodawcy, który zatrudnił w ramach prac interwencyjnych skierowanych bezrobotnych część kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenia społeczne skierowanych osób bezrobotnych.

2. Do wykonywania prac interwencyjnych skierowani mogą zostać:

osoby bezrobotne, o których mowa w art. 49 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy tj.:

· bezrobotni do 25. roku życia;

· bezrobotni długotrwale albo po zakończeniu realizacji kontraktu socjalnego albo kobiety, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka;

· bezrobotni powyżej 50. roku życia;

· bezrobotni bez kwalifikacji zawodowych, bez doświadczenia zawodowego lub bez wykształcenia średniego;

· bezrobotni samotnie wychowujący co najmniej jedno dziecko do 18. roku życia;

· bezrobotni, którzy po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęli zatrudnienia;

· bezrobotni niepełnosprawni.

3. Zasady udzielania pomocy publicznej

W przypadku, gdy refundacja w ramach prac interwencyjnych stanowi dla pracodawcy pomoc publiczną wynikającą z niżej wymienionego rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008, kierowane osoby bezrobotne oprócz spełnienia jednego z warunków wymienionych w pkt 2 muszą równocześnie należeć do jednej z poniższych grup osób w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub bardzo niekorzystnej sytuacji, do których należy każda osoba, która:

· jest bez stałego zatrudnienia za wynagrodzeniem w okresie ostatnich sześciu miesięcy;

· nie ma wykształcenia ponadgimnazjalnego lub zawodowego;

· jest w wieku ponad 50 lat;

· jest osobą dorosłą mieszkającą samotnie, mającą na utrzymaniu co najmniej jedną osobę;

· pracuje w sektorze lub zawodzie w państwie członkowskim, w którym dysproporcja kobiet i mężczyzn jest co najmniej o 25 % większa niż średnia dysproporcja we wszystkich sektorach gospodarki w tym państwie członkowskim i należy do tej grupy stanowiącej mniejszość;

· jest członkiem mniejszości etnicznej w państwie członkowskim, który w celu zwiększenia szans na uzyskanie dostępu do stałego zatrudnienia musi poprawić znajomość języka, uzupełnić szkolenia zawodowe lub zwiększyć doświadczenie zawodowe;

· jest bezrobotna przez co najmniej 24 miesiące (osoba w bardzo niekorzystnej sytuacji).

Kosztami kwalifikującymi się do objęcia pomocą w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji i bardzo niekorzystnej sytuacji są ponoszone przez pracodawcę koszty płac nowych pracowników, na które składają się :

1) wynagrodzenia brutto oraz

2) opłacone od wynagrodzeń obowiązkowe składki na ubezpieczenia społeczne,

za okres 12 miesięcy w przypadku pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji, oraz za okres 24 miesięcy w przypadku pracowników znajdujących się w bardzo niekorzystnej sytuacji.

Maksymalna intensywność pomocy brutto na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji i bardzo niekorzystnej sytuacji nie może przekroczyć 50% kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą.

Pomoc w formie prac interwencyjnych jest udzielana, jeżeli utworzone stanowisko powoduje wzrost netto ogólnej liczby pracowników u danego pracodawcy i liczby pracowników w szczególnie niekorzystnej i bardzo niekorzystnej sytuacji – w porównaniu ze średnią z ostatnich 12 miesięcy. W przypadku, gdy tworzone stanowisko nie powoduje wzrostu netto liczby pracowników w danym przedsiębiorstwie, powodem zwolnienia zapełnionego w ten sposób etatu lub etatów ma być dobrowolne rozwiązanie stosunku pracy, niepełnosprawność, przejście na emeryturę z powodu wieku emerytalnego, dobrowolne zmniejszenie wymiaru czasu pracy lub zgodne z prawem zwolnienie za naruszenie obowiązków pracowniczych, a nie redukcja etatu. Wówczas możliwe staje się zawarcie umowy o prace interwencyjne.

Przykłady

1. średnia z poprzednich 12 miesięcy wynosi 5, na dzień złożenia wniosku zatrudnienie jest na poziomie 6, zatem tworzone stanowisko powoduje wzrost netto 6+1>5

2. średnia z poprzednich 12 miesięcy wynosi 6,5, na dzień złożenia wniosku zatrudnienie jest na poziomie 5,5 (pracodawca zwolnił za wypowiedzeniem p1 pracownika), zatem tworzone stanowisko nie powoduje wzrostu netto, gdyż 5,5 + 1 nie jest większe niż 6,5

3. średnia z poprzednich 12 miesięcy wynosi 1, na dzień złożenia pracodawca nie zatrudnia nikogo (pracownik sam się zwolnił, tzn. wypowiedział umowę o pracę), zatem jest to uzasadniony spadek netto ogólnej liczby pracowników i pracodawca może otrzymać pomoc w formie prac interwencyjnych).

4. Pracodawca chcąc zatrudnić bezrobotnych w ramach prac interwencyjnych powinien:

· Złożyć wniosek o zatrudnienie bezrobotnych w ramach prac interwencyjnych do powiatowego urzędu pracy.

W przypadku pozytywnego rozpatrzenia wniosku podpisać z PUP stosowną umowę zawierającą szczegółowe warunki zatrudnienia i refundacji (Rozpatrzenie danego wniosku odbywa się niezwłocznie, a w uzasadnionych przypadkach w terminie do 30 dni od daty jego złożenia).
Zatrudnić skierowanych przez urząd bezrobotnych w pełnym wymiarze czasu pracy i dostarczyć kserokopię umowy o pracę do PUP.

5. Bezrobotny, aby otrzymać skierowanie do zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych powinien:

Zgłosić się do pośrednika pracy, z którym utrzymuje kontakt i poprosić o wydanie skierowania do zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych do pracodawcy, którego ofertą jest zainteresowany.

6. Czas trwania prac interwencyjnych

W zależności od grupy kierowanych bezrobotnych refundacja może trwać:

o do 6 miesięcy - na zasadach określonych w art. 51 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2008r. Nr 69, poz. 415 z późn. zm.) w przypadku skierowania do prac interwencyjnych osób:

· bezrobotnych do 25. roku życia;

· bezrobotnych długotrwale albo po zakończeniu realizacji kontraktu socjalnego, o którym mowa w art. 50 ust. 2 pkt 2 ustawy albo kobiet, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka;

· bezrobotnych powyżej 50 roku życia;

· bezrobotnych bez kwalifikacji zawodowych, bez doświadczenia zawodowego lub bez wykształcenia średniego;

· bezrobotnych samotnie wychowujących co najmniej jedno dziecko do 18. roku życia;

· bezrobotnych, którzy po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęli zatrudnienia;

· bezrobotnych niepełnosprawnych;

o do 12 miesięcy - na zasadach określonych w art. 56 ustawy z dnia 20. kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2008r. Nr 69, poz. 415 z późn. zm.) w przypadku skierowania do prac interwencyjnych osób:

· bezrobotnych do 25 roku życia;

· bezrobotnych długotrwale albo po zakończeniu realizacji kontraktu socjalnego, o którym mowa w art. 50 ust. 2 pkt 2 ustawy albo kobiet, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka;

· bezrobotnych, którzy po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęli zatrudnienia;

· bezrobotnych niepełnosprawnych;

o do 24 miesięcy - na zasadach określonych w art. 59 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2008r. Nr 69, poz. 415 z późn. zm.) w przypadku skierowania do wykonywania prac interwencyjnych osób:

· bezrobotnych powyżej 50 roku życia.

Dokładny czas trwania prac interwencyjnych określony jest w umowie, zawartej pomiędzy pracodawcą i PUP.

7. Wysokość pomocy finansowej z PUP dla organizatora prac interwencyjnych
Kwota podlegająca refundacji z tytułu zatrudnienia osoby bezrobotnej w ramach prac interwencyjnych nie może być wyższa niż 100 % zasiłku dla bezrobotnych. Urząd zawierając umowy o zorganizowanie prac interwencyjnych zrefundować może część wynagrodzenia brutto w wysokości 630 zł oraz procentowo składki płatnika na ubezpieczenie społeczne od tej kwoty - ubezpieczenie rentowe (4,50%), ubezpieczenie emerytalne (9,76%) oraz ubezpieczenie wypadkowe (procent różny dla każdego pracodawcy).

Refundacja dokonywana jest co miesiąc po uprzednio złożonym przez pracodawcę wniosku wraz z załączonym rozliczeniem poniesionych kosztów.

8. Warunki pracy pracownika interwencyjnego

- Pracodawca zawiera z pracownikiem umowę o pracę na czas określony (w przypadku pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji- na co najmniej 12 miesięcy, a w przypadku pracowników znajdujących się w bardzo niekorzystnej sytuacji- na co najmniej 24 miesiące), w pełnym wymiarze czasu pracy, za co najmniej minimalne wynagrodzenie;

- Pracodawca może rozwiązać umowę o pracę, bez konsekwencji wypowiedzenia warunków umowy z PUP, tylko w przypadku naruszenia przez pracownika obowiązków pracowniczych;

- Pracownik interwencyjny podlega tym samym zasadom, jakie obowiązują pracowników stałych;

- Warunki pracy normuje Kodeks Pracy;

- Uprawniony pracownik PUP, może w terminie wyznaczonym przez Urząd, skontrolować warunki pracy osoby skierowanej do prac interwencyjnych oraz przestrzeganie postanowień zawartej umowy.

Podstawy prawne:

1) ustawa z dnia 20 kwietnia 2004r.o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn. – Dz.U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 z późn. zm.);

2) ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz.U. z 2007 r. Nr 59, poz.404 z późn. zm.);

3) rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 stycznia 2009 r. w sprawie organizowania prac interwencyjnych i robót publicznych oraz jednorazowej refundacji kosztów z tytułu opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. z 2009 r. Nr 5 poz. 25);

4) rozporządzenie Komisji (WE) Nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 roku uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa w zakresie zatrudnienia (Dz. Urz. UE L 214 z 09.08.2008);

5) rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29.03.2010r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie, Dz. U. Nr 53, poz. 312).